Ms.mamar* View my profile

[BT] Wednesday Afternoon

posted on 04 Sep 2011 16:27 by lightmamar in blodwen
 
 
 
 
เอนทรี่นี้เป็นส่วนหนึ่งของ
 
 
 
ฟิควีซ่าของมะไหมค่ะ 
 
 
 
 
 
 
 
Mai's Story : 1 : Wednesday Afternoon
 
 
 
 
 

วันนี้เป็นวันพุธธรรมดาๆวันหนึ่งในสายตาคนทั่วไป...

แต่สำหรับไหม วันนี้เป็นวันแห่งการเริ่มต้น...

 

 

ลมจากทะเลพัดให้เส้นผมดำขลับของไหมปลิวจนยุ่งไม่เป็นทรง  ไหม หรือมทินา ทรูแมน ถอนหายใจเบาๆก่อนวางสัมภาระในมือลงแล้วเอามือสางผมให้กลับเป็นทรงใหม่รอบที่สาม   หลังจากหลับไปหลายตื่นเพราะเมาเรือ เธอก็มาถึงที่หมายได้เสียที  ตัวเธอค่อยๆเดินถือข้าวของกระย่องกระแย่งขึ้นฝั่งเมื่อเรือเทียบท่า  ก็ของที่เอามามันน้อยเสียเมื่อไหร่  ทั้งจักรยาน ทั้งกีตาร์ ทั้งกระเป๋าเสื้อผ้า  ไหมยิ้มแหยๆให้ข้าวของตัวเอง  ยกกระเป๋าขึ้นวางบนเบาะซ้อนแล้วมัดติดกับเบาะให้แน่น สะพายกีตาร์ขึ้นไหล่ แล้วลากจักรยานจูงเลียบท่าเรือไป...


 

 

จะไหวมั้ยนะเรา...  ไหมนึกหวั่นๆในใจ  เธอไม่เคยจากบ้านมาไกลขนาดนี้ อย่างดีก็แค่เข้าค่ายพักแรมในป่า แต่นั่นก็ยังมีเพื่อนๆ  มีคนให้อยู่ด้วย... มาวันนี้เธอต้องอยู่คนเดียวเสียแล้ว  ยังดีที่พ่อติดต่อบ้านเช่าให้ เพราะถ้าให้เธอไปอยู่หอพัก เธอคงไม่รู้ว่าจะกล้าซ้อมดนตรีถึงดึกดื่นเหมือนที่เคยทำรึเปล่า 


 

แต่ถ้าไม่ทำแบบนี้ เธอคงไม่โตเสียที...


 

ไหมยิ้มให้คนที่เดินผ่านไปมา พวกเขายิ้มตอบ นั่นทำให้เธอดีใจมาก  อย่างน้อยคนเมืองนี้ก็อัธยาศัยดี  หวังว่าเธอคงหาเพื่อนใหม่ได้เร็วๆ…ไหมกระชับกีตาร์ที่บ่าให้แน่นแล้วควานหาแผนที่ในกระเป๋ากางเกง  เธอกางแผนที่ออกดูตำแหน่งวงกลมสีแดงที่พ่อบอกว่าเป็นบ้านของเธอ อา...ไกลจากท่าเรือจัง...นิ้วเรียวไล่ไปตามถนนในแผนที่  มหาวิทยาลัยอยู่ใกล้แค่ตรงหน้านี่เอง ทำไมพ่อไปเช่าบ้านให้ซะไกลเชียว...แต่เอาเถอะ เธอจะได้ปั่นจักรยานไป อย่างน้อยก็ไม่เสียแรงที่แบกมาด้วย  ไหมพับแผนที่เก็บแล้วออกเดินต่อ


 

 

เอาข้าวของไปเก็บที่บ้านก่อน เรื่องอื่นค่อยว่ากันอีกที....


 

 

 30 นาทีต่อมา


แดดยามบ่ายทำให้ไหมต้องหรี่ตา ถ้ารู้ว่าจู่ๆเมฆจะหายไปเปิดทางให้พระอาทิตย์ได้ทำงานของตัวเองเร็วแบบนี้ เธอคงหยิบแจ็กเกตติดมือมาด้วย ไหมมุ่ยปากน้อยๆก่อนเร่งปั่นจักรยานให้เร็วขึ้น หวังจะไปถึงที่หมายเร็วๆจะได้หลบแดดเสียที  ไม่ทันจะได้ทำอย่างใจ เสียงทักทายก็ดังขึ้นก่อน


 

“อ้าว คุณหนูเป็นใครกันล่ะคะเนี่ย ไม่เคยเห็นหน้าเลยนะคะ” ไหมชะงักเท้าแล้วหันหลังกลับมามองต้นเสียง ถึงได้พบว่าคนพูดเป็นคุณป้าท่าทางใจดีคนหนึ่ง  ท่าทางเหมือนยายเลย...ไหมนึกในใจก่อนจะทักทายกลับ

“สวัสดีค่ะ หนูชื่อมทินา เรียกว่าไหมก็ได้ เพิ่งย้ายมาอยู่น่ะค่ะ” ว่าจบก็ส่งยิ้มในแบบของเธอตบท้ายไป  เด็กสาวสบายใจที่คนแรกที่ทักเธอในเมืองเป็นคนมีอายุแบบนี้  คงเพราะเธอเคยชินกับคนแก่ เลยทำให้รู้สึกว่าน่าจะคุยง่ายขึ้น

“ต๊าย มาอยู่กับใครล่ะคะเนี่ย อย่าบอกนะว่ามาคนเดียว แย่จริง แล้วอยู่ที่ไหน อยู่ยังไง มาทำอะไรล่ะคะเนี่ย ?” คำถามพุ่งรัวมาเป็นชุดจนไหมนิ่งไปซักพักเพราะเรียบเรียงไม่ทัน พอรู้สึกตัวว่าเหมือนถูกละลาบละล้วงเรื่องส่วนตัว ไหมก็ยิ้มแหยๆตอบ

“มะ มาเรียนน่ะค่ะ เอ่อ...คือ ตอนนี้หนูกำลังรีบ อ่า...ขอตัว...เอ่อ..ขอตัวก่อนนะคะ ขอโทษด้วยค่ะ” ศีรษะทีปกคลุมไปด้วยเส้นผมสีดำขลับผงกขึ้นลงเป็นเชิงขอโทษแล้วรีบปั่นจักรยานออกไปทันที

“อ้าว คุณ เดี๋ยวสิค้า !?” 

 

 ไหมรู้สึกผิดที่ตัดบทกลางคันแล้วหนีมาอย่างนี้ แต่ช่วยไม่ได้นี่ เธอไม่ชอบให้ใครมาถามเรื่องส่วนตัว แล้วคุณป้าคนนั้นก็...เหมือนจะแผ่รังสีอะไรแปลกๆออกมาด้วย...

 

หลังจากปั่นจักรยานผ่านมาได้สักสองสามช่วงตึก ไหมก็มองเห็นมหาวิทยาลัยเกวนเดอลิน  เธอตัดสินใจจอดมองแค่ตัวมหาวิทยาลัยเฉยๆ  ลานหินกรวดขนาดกว้างหน้าตัวอาคารที่เป็นอิฐทั้งหลังทำให้ไหมสบายใจอย่างบอกไม่ถูก  เป็นมหาวิทายาลัยที่มีกลิ่นอายเหมือนบ้าน...สวยจัง... ถ้าเป็นที่นี่ เธอคงเรียนอย่างมีความสุขแน่ๆ... ไหมรู้สึกแบบนั้น  เธอยิ้มให้ตัวเองแล้วหมุนตัวรถกลับไปอีกทาง 


 

 

ยังไม่อยากรู้อะไรมากกว่านี้ รอถึงเวลาแล้วค่อยมาสัมผัส เป็นเรื่องน่าตื่นเต้นดีออก


 

ไหมปั่นจักรยานอย่างสบายอารมณ์ไปตามถนนในเมือง อากาศที่บลอดเวนดีจริงๆ เธอรู้สึกผ่อนคลายมากจนเกือบลืมว่าตัวเองสะพายกีตาร์มาด้วย  หวังจะเอามาเล่นที่ลานน้ำพุตอนเย็นๆ  เมื่อกี้ตอนมาเธอมองเห็นลานนั้นอยู่  คงจะดีถ้าเธอเล่นแล้วมีคนฟัง ถ้าไม่มีเลยก็ถือว่าเท่าทุนแล้วกัน...แต่ก่อนหน้านั้นคงต้องหาอะไรกินก่อน เธอเริ่มอยากกินขนมยามบ่ายแล้ว  สองเท้ากับอีกสองล้อพาเธอมาหยุดอยู่ที่หน้าร้านเบเกอรี่ที่หมายตาไว้จากในแผนที่  ไหมจอดจักรยานไว้แถวหน้าร้านก่อนค่อยๆผลักประตูเข้าไป


 

“ยินดีต้อนรับค่าคุณลูกค้า วันนี้มีครัวซองต์อบใหม่ สนใจมั้ยเอ่ย~?” หญิงสาวที่ดูท่าทางแล้วคงเป็นเจ้าของร้านกล่าวทักเธออย่างสดใส ไหมพยักหน้าให้

“งั้น...ขอครัวซองต์สองชิ้น แล้วก็ขนมปังหนึ่งก้อนแล้วกันค่ะ”

“ได้จ้า เดี๋ยวจัดให้ อ๊ะ..”อีกฝ่ายเหลียวมาจ้องเธอเขม็งจนไหมทำตัวไม่ถูก ยังไม่ทันจะว่าอะไรเธอก็พูดต่อขึ้นมา

“สาวน้อย ผมสวยดีนะ  เพิ่งย้ายมาเหรอ ไม่คุ้นหน้าคุ้นตาเลย”  ไหมยิ้มรับคำชม คนคนนี้ใจดีจัง...

“ค่ะ เพิ่งมาถึงเมื่อเช้านี้เอง...” เธอม้วนผมตัวเองเล่น เผลอขยับเอาอีท่าไหนไม่รู้ สายสะพายกีตาร์ถึงหลุดจากบ่า ทำให้กีตาร์สุดรักของเธอลงไปกระแทกพื้นดังโครม !

“อะ หวา แย่แล้ว แย่แล้ว แย่แน่ๆ....ฮือ....” ไหมหน้าตาตื่นลงไปนั่งอุ้มกีตาร์มาตระคองกอดไว้ โถ่ถัง CG131S สุดหวงของเธอเจ็บตัวจนได้  ท่าทางของเธอคงดูตลก จนสาวเจ้าของร้านอดยิ้มขันไม่ได้

“ไม่เป็นไรนะๆ พื้นร้านฉันนิ่ม ตกไปก็ไม่เป็นรอยหรอกน่า” แม้จะรู้ว่าเธอคนนี้พูดเล่นเพื่อให้เธอสบายใจ แต่ไหมก็ยังนึกขอบคุณในใจ ไหมลุกขึ้นแล้วสะพายกีตาร์ขึ้นบ่าให้กระชับกว่าเดิม

“เธอคงชอบมันมากสินะ  ...ว่าแต่ชื่ออะไรล่ะ?” หญิงสาวเจ้าของร้านถาม

“เอ่อ...ไม่มีชื่อค่ะ พอดีไม่ค่อยชอบตั้งชื่อให้สิ่งของ...” ไหมตอบอายๆ ก่อนจะหน้าแดงขึ้นเมื่อคุณเจ้าของร้านหัวเราะออกมา

“ฉันไม่ได้หมายถึงกีตาร์จ้ะ ฉันหมายถึง...ฮ่ะๆๆๆ ...หมายถึงชื่อเธอ ...โอ๊ย...น่ารักอะไรอย่างนี้เนี่ย...ฮ่ะๆๆๆๆ”

ไหมหน้าร้อนฉ่าพอรู้ว่าปล่อยไก่เข้าเต็มๆ เธอเอามือปิดแก้มแดงๆของตัวเองไว้แล้วพูดตะกุกตะกักออกมาอีกรอบ

“ชื่อ ชื่อไหมค่ะ ไหม มทินา  ทรูแมน...”

“มาย ?”

“ไม่ใช่ค่ะ ไหม ไม่ใช่มาย ต้องออกเสียงสูงๆนะค่ะ...ไหมค่ะ...” ไหมแสนจะปวดหัวกับชื่อเล่นของตัวเอง กับญาติๆที่ไทยน่ะไม่มีปัญหา เขาออกเสียงชื่อไหมถูกต้องทุกคน แต่พอเป็นคนต่างชาติทีไร ต้องมาคอยแก้ชื่อให้ทุกที...

“ไหม.....ไหม.....อ้อ เข้าใจล่ะ ต้องออกเสียงแบบนี้นี่เอง  ยินดีที่รู้จักนะไหม ฉันเป็นเจ้าของร้านนี้ แต่เธอคงรู้อยู่อะเนาะ ฉันชื่อบาร์เลย์ ลินด์เซย์ เรียกว่าคุณเบย์ก็ได้ ใครๆเขาก็เรียกกันอย่างนี้” บาร์เลย์ หรือคุณเบย์ยิ้มแฉ่งให้ไหมก่อนจัดแจงคีบครัวซองต์กับขนมปังส่งให้เธอ 


“เอ้านี่ ฉันให้ ไม่ต้องจ่ายเงินนะ คิดซะว่าขนมต้อนรับ” ไหมเบิกตากว้างก่อนส่งถุงขนมคืนให้บาร์เลย์

“ไม่เอาหรอกค่ะ ของซื้อของขาย ฉันเกรงใจ!” เพิ่งเจอกันครั้งแรกอีกด้วย...

“เถอะน่า เอาไปเถอะ ฉันอยากให้” บาร์เลย์ดันถุงคืนมาให้เธออีกครั้ง ไหมยิ้มแหยลำบากใจ โถ่...ก็เธอเกรงใจ...

“แต่ถ้าอยากให้ค่าขนมจริงๆล่ะก็ เล่นไอ้นั่นให้ฉันฟังซักเพลงสิ เป็นค่าตอบแทน” บาร์เลย์ยิ้มหวานชี้มาที่กีตาร์ข้างตัวเธอ ไหมเลิกคิ้วนิดๆก่อนจ้องบาร์เลย์กลับอย่างไม่แน่ใจ

“เอ่อ แต่..ในร้านนี่เลยเหรอคะคุณเบย์...”

“อื้อ ในนี่แหละ ไม่ต้องอายหรอก~ ถ้าไม่เล่นล่ะก็ฉันแถมเพิ่มให้อีกชิ้นจริงๆนะ” 


ไม่มีทางเลือก...ไหมพยักหน้าน้อยๆแล้วมองหาเก้าอี้นั่ง พอจัดแจงท่าทางเสร็จแล้วเธอค่อยนึกอะไรขึ้นได้  ถึงเงยหน้าขึ้นมามองบาร์เลย์อีกรอบ

“เอ่อ...ลานน้ำพุดีกว่าไหมคะ...” พออีกฝ่ายทำน้าเหมือนสงสัย ไหมเลยรีบพูดต่อ “คือ ฉันตั้งใจว่าจะไปเล่นเปิดหมวกที่ลานน้ำพุอยู่แล้ว ไหนๆก็ไหนๆ...”

“ตามใจสาวน้อยเลย ฉันน่ะยังไงก็ได้” ~  ว่าแล้วสาวเจ้าก็จัดแจงถอดผ้ากันเปื้อนแล้วลากไหมออกมาข้างนอก ป้ายหน้าร้านถูกเปลี่ยนจาก Open เป็น Close ชั่วคราว บาร์เลย์เดินนำเธอไปอย่างร่าเริง จนไหมเริ่มหวั่นใจแล้วว่าเธอตามมาถูกคนหรือเปล่าเนี่ย...


 

 

“อ้าว คุณบาร์เลย์ สวัสดีครับ วันนี้ไม่เปิดร้านเหรอครับ ?”  เด็กหนุ่มผมทองคนหนึ่งที่เดินผ่านมาเอ่ยถาม ไหมสังเกตเห็นว่าเขาจูงสุนัขมาด้วย น่ารักจัง...

“วันนี้จะมีโชว์ดนตรีที่ลานน้ำพุน่ะกลัซ สนใจไปฟังมั้ย”

“เอ๋ ? นอกจากฉันแล้ว ยังจะมีคนอื่นมาเล่นดนตรีอีกเหรอคะ ?” ไหมถามด้วยน้ำเสียงตื่นเต้นขึ้น ดีจัง...เมืองนี้ก็มีโชว์ดนตรีแบบที่บริสทอลเลย...


บาร์เลย์หัวเราะอีกครั้ง “ฉันหมายถึงเธอนั่นแหละไหม ไม่รู้เลยรึไงฮึ...”

“อ๋า...!?” ไหมร้องเสียงหลง จังหวะนั้นสายตาก็ไปสบกับนัยน์ตาสีฟ้าของคนที่บาร์เลย์เรียกว่ากลัซเข้าพอดี

“คุณบาร์เลย์หมายถึงคุณคนนี้จะมาเล่นดนตรีที่ลานน้ำพุสินะครับ” เขายิ้มให้ไหม

“อื้อ ใช่แล้ว เธอคนนี้ชื่อมาย...อะ ไม่ใช่สิ ชื่อไหม เพิ่งย้ายมาน่ะ”

“งั้นเหรอครับ...อ่า ยินดีที่ได้รู้จักนะครับคุณไหม...ผมชื่อกลาซีร์ ครับ...” กลาซีร์หรือกลัซยิ้มให้อีกรอบ ...รอยยิ้มของเขาทำให้ไหมอดคิดไม่ได้...ว่า...เหมือนรอยยิ้มซื่อๆของกระรอกจัง...

“มทินา ทรูแมนค่ะ แต่ แต่เรียกเราว่าไหมแหละดีแล้ว ยินดีที่ได้รู้จักเช่นกันค่ะ”


เดินไปแนะนำตัวกันไปจนทั้งสามคนเดินมาถึงลานน้ำพุตั้งแต่เมื่อไหร่ไหมก็ไม่รู้ตัว จนบาร์เลย์บอกให้เธอเริ่มเล่นได้แล้วซักทีนั่นนั่นแหละไหมถึงรู้สึกตัวแล้วจัดแจงหยิบกีตาร์มาตั้งท่าไว้ 

“ขะ ขอตั้งสายก่อนนะคะ...” ไหมก้มหน้าปรับสายกีตาร์เพลิน พอเงยหน้าขึ้นมาอีกทีเธอแทบจะเป็นลม จากคนสองสามคน ไหงมีคนมายืนดูเพิ่มขึ้นล่ะเนี่ย !


ไหมมองบาร์เลย์กับกลาซีร์ด้วยแววตางุนงงสุดขีด ทั้งคู่โบกมือปฏิเสธเป็นเชิงว่าเปล่าเรียกใครมานะตอบไหมกลับ  เธอเริ่มหน้าซีด...ไม่เคยเล่นให้คนฟังเยอะเกินกว่าห้าคนแบบนี้มาก่อน มาถึงวันแรกก็จะมาโชว์เขาซะแล้ว... ถ้า ถ้าเสียงกีตาร์ของเธอมันไม่เพราะเขาจะโห่ใส่มั้ยนะ แล้วถ้าเราเล่นผิดจะทำยังไงล่ะ...  กะจะมาเล่นตอนเย็น นี่อะไร เวลาทำใจยังไม่มีเลย....ไหมเริ่มลนลาน...หน้าแดงก่ำจนใครคนหนึ่งในหมู่คนดูเอ่ยทัก


“เฮ้ สาวน้อย  ไม่สบายหรือเปล่า ? ทำไมไม่เล่นซะทีน่ะ ?” พอมีเสียงแรก อีกหลายๆเสียงก็เริ่มตามมา ทั้งแสดงความเป็นห่วง ความสงสัย บางคนมีน้ำเสียงเจือผิดหวังนิดๆ ไหมเริ่มรู้สึกผิดที่ทำให้คนดูต้องมาบ่น


 

กับคนแค่นี้เธอยังไม่กล้า แล้วจะไปหวังอะไรกับงานเทศกาลดนตรีฮึ มทินา !


 

“พวกฉันรอฟังอยู่นะไหม” คุณเบย์ตะโกนสำทับท้าย ไหมตัดสินใจกระชับกีตาร์ในมือแน่น สายตามองแน่วแน่มายังผู้ชมในลาน


 

“สวัสดีค่ะ ไหม มทินา ทรูแมนค่ะ ....ถึง ถึงจะเพิ่งมาเป็นครั้งแรก แต่ก็อยากให้ช่วยฟังกันด้วยนะคะ...!” ไหมใจชื้นขึ้นเมื่อมีเสียงปรบมือตอบกลับมา  เธอวางนิ้วตามสาย เตรียมตัวจะเล่น แล้วก็มีเสียงเสียงหนึ่งถามขึ้น

“สาวน้อยจะเล่นเพลงอะไรล่ะ ?”

 

 

ไหมยิ้มตอบให้เจ้าของเสียง ก่อนขยับริมฝีปากสีโอลด์โรสตอบกลับไปด้วยเสียงที่แจ่มใสและมั่นคงขึ้น


 

 

 

“ A Whole New World ค่ะ”

.

.

.

.

 

 

 

 

เข็นฟิควีซ่าออกมาได้ซะที แฮ่... ขอบคุณ บาร์เลย์  กลัซ และ ป้า ม.  นะคะที่มาร่วมแจม  Surprised  ตัวไหมเองก็เป็นคนประมาณนี้แหละค่ะ ตอนนี้อาจดูเอ๋อเปิ่นไปบ้าง ไว้รู้จักกันจริงๆแล้วจะรู้ว่าไหมยิ่งเอ๋อน่ารักกว่าที่คิดล่ะนะ !


เกิดเรื่องช็อกกึที่สุดระหว่างรอผลผ่าน คือข่าวร้ายว่าคุณบาร์เลย์ไม่อยู่ในบลอดเวนแล้วค่ะ โฮว TvT เซี้ยดาย...ไหมคงต้องหาร้านขนมปังแหล่งใหม่ไว้ฝากท้องซะเเล้ว... *ตบบ่าไหมปุๆ  แถมยังเจอกันวันเดียวแล้วก็จะไม่ได้เจออีกเลยต่างหาก OTZ  สู้ต่อไป...หาเพื่อนให้ได้นะไหม...!!


 

Comment

Comment:

Tweet

ป้าม.อย่าทำให้สมาชิกใหม่ขวัญเสียสิเคอะ 5555+
เชื่อว่าสาว/หนุ่มขี้อายทุกคนเจอป้าเข้าไปคงอับจนด้วยคำพูดเหมือนกันหมด (<เพราะพูดไม่ทันป้า...)

แอบชอบเพลง a whole new world ด้วยคน เอร๊ยยย ตอนเด็กๆอาละดินนี่เรื่องโปรด ยังจำ MV ฉบับพี่เบิร์ดแกร้องได้อยู่เลย 555+

#7 By jackywinter on 2012-01-03 16:41

สาวน้อยขี้อายน่ารักจริง ๆ น้า
ถ้ามีโอกาสก็อยากฟังไหมเล่นกีต้าบ้างจัง
แล้วก็ริมฝีปากสีโอลด์โรส ชอบสีนี้ล่ะ ,,- -,,
ยินดีต้อบรับสู่บลอดเวนนะคะ

#6 By ยู่ยี่. on 2011-10-02 23:31

ไหมน่ารักกกกกกกก โมเอ้ อรั้ยยะ!

ทำตัวเปิ่นๆดีนะไหมเอ้ย แค่นี้ยังเปิ่นขนาดนี้ แล้วยังเอ๋อได้มากกว่านี้อีกเหรอ!

เลือกเพลงมาได้เหมาะกับชีวิตดีนะ~~~555+

ขอให้สนุกกับ"โลกใบใหม่"เนอะไหม *โบกธง FC
สวิตรคงอยากชวนมาเล่นกีตาร์แน่ ฮี่ เจอพวก
ยินดีต้อนรับนะคะ

#4 By เมพหมี shakri on 2011-09-05 12:44

จากเม้นพี่พู่ เปิดร้านขนมปังไปเลยไหม 555555
อยากเข้าไปนั่งฟังไหมเล่นดนตรีจังค่ะ ^^,, ฮี่
หวังว่า ในอนาคตลูกเราจะได้มีโอกาสฟังไหมเล่นบ้างนะคะ

ขอแอบตามติดชีวิตไหมๆต่อไปค่ะ แฮ่ ;) แล้วก็
แอบชอบปฏิกิริยาไหม ที่มีต่อรอบข้างเป็นพิเศษล่ะค่ะ 555

ปล. อย่าลืมไปเช็คหน้าเพจ BT-Academy นะคะ :)
ตอนนี้มหาลัย ลงคณะ สาขาแล้ว ฝากเลือกด้วยค่ะ แฮ่

#3 By SIN*SIN on 2011-09-05 00:26

Hot! Hot! Hot! big smile big smile

#2 By YiM-YiiM on 2011-09-04 22:28

ถ้าหาขนมปังไม่ได้ หัดทำเลยไหม !!
ก๊ากก

อร๊าย รุ่นเดียวกับลูกชายคนเล็กเค้า ,,=u=,,
น่าจะเจอะเจอกันได้ใน ม.
/เดินสวนกันแบบไม่รู้จักกัน /ล้มเหลว ..

#1 By Pupu Meteor on 2011-09-04 22:23